ทำไมโตมาไม่เห็นสนุกอย่างที่คิด
ทำไมโตมาไม่เห็นสนุกอย่างที่คิด
ยิ่งโต ยิ่งมีเรื่องให้คิดเยอะ แถมแต่ละเรื่องก็ไม่ง่ายเลย
ยิ่งโต ยิ่งรู้สึกเหงา มีเพื่อนเต็มไปหมด แต่ก็เหมือนไม่มีใคร
ยิ่งโต ยิ่งรู้สึกว่า “ทำไมโตมามันไม่สนุกอย่างที่คิดไว้เลย”
จำได้ว่าตอนเป็นเด็ก เราตั้งตารอแทบตายว่าเมื่อไรจะโต ชีวิตจะได้ไม่มีข้อจำกัด ได้ทำอะไรตามใจตัวเองสักที แต่วันนี้ วันที่โตพอแล้ว ไม่เห็นจะรู้สึกยินดีกับการเติบโตของตัวเองเลยสักนิด จนอยากกลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง
มันไม่ใช่ว่าเราจะเป็นโรคไม่อยากโต หรือ “Peter Pan Syndrome” ที่ทำตัวเป็นเด็กตลอดเวลา ไม่เอาไหน อยากเที่ยวเล่นอย่างเดียว ไม่มีเป้าหมาย ไม่ทำงาน ไม่รับผิดชอบ มันไม่ใช่แบบนั้น แต่ที่เราตัดพ้อ เราก็แค่เหนื่อยกับชีวิตมากๆ เหนื่อยกับโจทย์ชีวิตที่มันยากเหลือเกิน แค่นั้นเอง เราแค่อยากได้ความสดใส ความสนุก ความสุขที่เราเคยมีตอนเด็กๆ กลับมาบ้าง
มันไม่แปลกหรอกที่ไม่อยากโต เพราะการเป็นผู้ใหญ่มันมาพร้อมกับความรับผิดชอบ ภาระหน้าที่ และความโดดเดี่ยวในบางที แต่อย่าเสียดายไปเลย อย่าลืมสิ การเติบโตมันก็มาพร้อมกับ “ความเป็นไปได้ อิสรภาพ และโอกาสต่างๆ” ที่เราไม่มีวันได้ถ้าเรายังโตไม่พอเหมือนกัน
เข้าใจว่าท้อ แต่อย่าถอยเลย เราเดินมาไกลกันขนาดนี้แล้ว ไปต่อเถอะ ดีใจเถอะที่เราต่อสู้ และเติบโตมาได้สวยงามขนาดนี้ แค่นี้ก็เก่งมากแล้วนะ
--------------------
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น