ชีวิตฉันไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย
ชีวิตฉันไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย
อายุก็ไม่ใช่น้อยๆ แล้ว แต่ทำไมยังมองหาอะไรที่เป็นชิ้นเป็นอันในชีวิตไม่ได้เลย โตจนป่านนี้แล้ว ยังไม่เห็นจะได้เรื่องได้ราวอะไรอย่างใครเขาบ้าง...
คนอื่นหรือเพื่อนๆ ในวัยเดียวกันเขาประสบความสำเร็จไปถึงไหนกันหมดแล้ว แต่เรากลับยังสับสน ยังเลือกทางเดินให้ตัวเองไม่ได้เลยด้วยซ้ำ บางทีก็สงสัยว่านี่เรากำลังทำอะไรอยู่กันแน่
เราคือหนึ่งในหลายๆ คน ที่ไม่ได้รู้ตัวเร็ว และชัดเจนว่าต้องการอะไร เพราะเราต้องลองกับตัวถึงจะเข้าใจว่ามันใช่สิ่งที่เราต้องการหรือเปล่า มันเลยดูเหมือนว่า เราเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ไม่จริงจังกับอะไรสักอย่าง เราดูกลายเป็นคนไม่เอาไหน คนรอบข้างมักบอกว่าให้อดทนทำไปก่อนสิ แต่เรากลับรู้สึกว่า ถ้ามันไม่ใช่ จะอดทนทำมันไปทำไม เพราะรู้อยู่แล้วว่าปลายทาง สิ่งนี้ไม่ได้ทำให้เรามีความสุข หรือตอบโจทย์ชีวิตเราเลย
ไม่ต้องกังวลหรอก ถึงเราจะยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน ถึงเราจะยังตอบไม่ได้ว่าจะเอายังไงกับชีวิต แต่ถ้ามีคนมาถามว่า อะไรบ้างที่เราไม่เอาแน่ๆ เราอาจจะตอบได้ชัดกว่าใครเลยก็ได้นะ เพราะเราพิสูจน์มาหลายอย่างแล้วว่ามันไม่ใช่ทางของเรา
ถึงใครจะประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุ 13 ในขณะที่เราจะ 30 แล้วยังไม่มีอะไรสักอย่าง ก็ไม่เห็นเป็นไร อย่าไปเอาบรรทัดฐานการใช้ของชีวิตใครมาเป็นตัวกำหนดชีวิตเราเลย ใครจะก้าวไวขนาดไหน ปล่อยเขาไปเถอะ แค่เราตั้งใจเดินในทางของเราด้วยความเร็วแบบที่เราสบายใจ และมีความสุข แค่นั้นก็พอ
--------------------
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น